20 maart 2025
Geschreven door Tamara
Eten? Mwah. Spelen, knuffelen, koekjes en strategisch vragen om aandacht? Anytime! Ook ik heb ALLES geprobeerd om James fatsoenlijk te laten eten, van smeuïge toppings tot volledige onderhandelingstechnieken en guess what? Het is gelukt! Dus, voor alle wanhopige Doodle-baasje out there: er is hoop.
Doodle drama bij de voerbak
James at als pup prima, maar rond zijn eerste jaar werd hij steeds kieskeuriger. Hij veranderde in een ware food critic, compleet met afkeurende blikken als ik hem wéér zijn ‘standaard’ voer voorschotelde. Want tja, variatie is belangrijk, toch? Althans, volgens onze kleine, fluffy fijnproever.
Veel Doodles krijgen hun ‘eet-mindset shift’ pas rond de puberteit. Hun hormonen spelen op, ze raken sneller afgeleid en hun energiebehoefte verandert. Als pup groeien ze als kool en hebben ze veel brandstof nodig, dus alles wat in hun bak ligt, gaat zonder nadenken naar binnen. Maar zodra die groeispurt afneemt, eten ze alleen nog wat ze écht nodig hebben. En dan zijn er nog de slimme eters… die feilloos doorhebben dat weigeren van voer soms iets lekkerders oplevert. Harige masterminds. En ja, ik ben er vaak ingetrapt.
Soms is er meer aan de hand. Doodles zijn gevoelige honden en kunnen last hebben van voedselallergieën of -intoleranties. Ingrediënten zoals kip, granen of kunstmatige toevoegingen kunnen zorgen voor jeuk, dunne ontlasting of buikklachten. Als je Doodle structureel slecht eet én andere vage klachten heeft, check dan zeker even het voer of overleg met de dierenarts.
Maar als dat allemaal niet speelt? Dan zijn hier een paar Doodle-proof hacks die bij ons écht gewerkt hebben. Geen belerend gedoe, gewoon onze ervaring. James stormt nog steeds niet op zijn voerbak af alsof er een vers gebraden kippetje in ligt, maar hij eet wél. En dat is al een wereld van verschil.
Onze 5 gouden tips
- 1
Strakke regels: Geen oneindige onderhandeling meer. Als James zijn eten niet binnen een uur aanraakte, haalden wij het weg en kreeg hij pas ‘s avonds weer een nieuwe kans. Na een paar dagen had hij door dat het geen spelletje was. En begon hij beter te eten.
- 2
Iets lekkers toevoegen: Een klein extraatje kan wonderen doen. Wij gebruiken vaak zachte snacks zoals de Edgard & Cooper snuggle up stips. Een paar kleine stukjes is vaak al genoeg. Maar let op: als je te veel toevoegt, eet je Doodle straks alleen nog maar de topping en blijft de rest onaangeroerd. Slimme boefjes.
- 3
Slowfeeder: Klinkt tegenstrijdig, een langzame eter nóg langzamer laten eten, maar dit was echt een gamechanger. De uitdaging en het spelelement prikkelen hun jachtinstinct, waardoor eten ineens een stuk interessanter wordt. Voor sommige Doodles helpt ook een voerpuzzel of simpelweg het eten uitstrooien in het gras.
- 4
Op een andere plek eten: Dit klinkt misschien intens verwend, maar tijdens onze reizen kwamen we erachter dat James zijn voerbak graag verplaatst. Hij pakt hem letterlijk vast met z’n bek, wandelt ermee naar een plek naar keuze en zet hem daar neer. Meneer eet niet graag afgezonderd in een hoekje, maar het liefst in onze buurt.
- 5
Ander voer: Soms is het simpel: ze vinden het voer gewoon niet lekker. Bij James was dat zeker het geval. Per toeval kregen we een proefzakje van Kivo Petfood (rijst/lam), dat ging erin als versgebakken koekjes. Achteraf bleek het perfect bij zijn pancreatitis-dieet te passen: laag in vet, hoog in eiwit. Misschien wist die kieskeurige Doodle-neus het al eerder dan wij (En nee, dit is geen sponsoring, gewoon een ontdekking die voor ons werkte!).
Geduld, geduld, geduld
Het allerbelangrijkste? Blijf rustig, volg je gevoel en heb vertrouwen. Als er geen onderliggend probleem is, komt het écht goed. Een gezonde hond laat zichzelf niet verhongeren, maar kan je wel even testen. Dus blijf consequent, probeer wat werkt en onthoud: je bent niet de enige die met een Doodle tegenover een volle voerbak zit te zuchten. Met een beetje geduld en de juiste aanpak komt het helemaal goed.
Share the fluff
Join the fluff club
Geen FOMO! Schrijf je in voor de nieuwsbrief en mis niks van je favoriete Labradude.
