Verbouwen met een hond: real talk & tips uit de praktijk

Wij waren benieuwd en klopten aan bij ons Instagram-vriendje: Podengo Tibbs en zijn baasje Manon. Zij zitten al ruim 2 jaar midden in een flinke verbouwing van een monumentaal huis. Geen quick fix, maar een serieus project. Sterker nog: ze wonen er ook gewoon. Boven hebben ze een kamer omgetoverd tot mini-appartement, terwijl de rest van het huis tot in detail wordt aangepakt. Leven in de chaos dus… maar wel samen met hun hond. En wij wilden weten: hoe dan?

Tibbs (@podengo.tibbs) is een Portugese Podengo van 5 jaar en, zoals Manon het zelf zegt, een combinatie van clown en een hond met een indrukwekkende pokerface. Thuis is hij rustig, buiten vooral bezig met rennen en het leven vieren. Geen sloper, wel een hond met een duidelijke mening en een lichte voorkeur voor gezelschap. Alleen zijn? Liever niet.

En dan het huis. Geen standaard klusje, maar een monumentaal pand uit 1893. Gekocht op Valentijnsdag 2024, na een bizarre huizenjacht van ruim drie jaar. Eigenlijk waren ze al bijna afgehaakt, tot dit op hun pad kwam. Niet per se de makkelijke keuze, maar wel de juiste. Geen tussenstop, maar een plek voor altijd.

Alles wordt aangepakt, maar wel met respect voor de originele details. Nieuwe vloeren, isolatie, elektra, leidingen, zonnepanelen… en nog een lange to do list. En Tibbs? Die zit er middenin. Hij heeft het zelf nog niet door, maar één van de bedstedes krijgt een upgrade naar zijn eigen “Tibbystee”. Waarschijnlijk het beste plekje van het hele huis.

Inmiddels is Tibbs gepromoveerd tot bouwopzichter. Overal bij, overal kijken, maar gelukkig niet alles opeten (belangrijk detail). En misschien nog wel belangrijker: hij heeft altijd een veilige plek. Zijn kleedje. Dat is heilig.

Wat vooral opvalt, is dat alles draait om balans. Structuur voor Tibbs blijft zoveel mogelijk hetzelfde, legt Manon uit. Wandelen, rust, aandacht. En als het te druk of te heftig wordt? Dan gaat hij gewoon naar opa en oma. Geen stress, geen gedoe. Ook begint de dag vaak goed met een lange wandeling, bijvoorbeeld naar het bos of strand, zodat Tibbs zijn energie kwijt kan en daarna lekker tot rust komt.

En ja, soms krijgt hij wat minder aandacht tijdens een volle klusdag. Maar de deur staat altijd open. Letterlijk. Hij kan zelf kiezen waar hij wil zijn: bij de actie of lekker boven op zijn kleedje.

Het mooiste? Tibbs brengt juist ook lucht in de verbouwing, zegt Manon. Want laten we eerlijk zijn: twee jaar in de bouw is geen grap. Dan is het best lekker als er iemand rondloopt die gewoon blij is dat je er bent en af en toe zorgt voor wat afleiding en een welverdiende break.